Anturium nie podlewa się według sztywnego kalendarza, na przykład co 7 dni. Podlej je wtedy, gdy przeschnie wierzchnia warstwa podłoża na głębokość około 2 cm. Najważniejszy jest test palca, ponieważ częstotliwość zależy także od temperatury, wilgotności powietrza, pory roku i rodzaju podłoża.
Jak sprawdzić, czy anturium potrzebuje wody?
Anturium jako roślina o epifitycznym charakterze lubi lekkie, przepuszczalne podłoże, które zatrzymuje trochę wilgoci, ale nie pozostaje mokre. Przelanie jest dla niego groźniejsze niż krótkotrwałe przesuszenie, dlatego przed każdym podlewaniem sprawdź ziemię, zamiast kierować się wyłącznie liczbą dni od poprzedniego zabiegu.
Test palca wykonaj w prosty sposób:
- Włóż palec w podłoże na głębokość około 2 cm, najlepiej w kilku miejscach przy krawędzi doniczki.
- Oceń wilgotność ziemi. Jeśli jest sucha na tej głębokości, anturium potrzebuje wody.
- Jeśli podłoże nadal jest wyraźnie wilgotne, odczekaj i sprawdź je ponownie po kilku dniach.
Poniższe wartości są tylko orientacyjne. W mieszkaniu z suchym powietrzem i wysoką temperaturą podłoże wyschnie szybciej, a ciężka ziemia lub chłodniejsze stanowisko wydłużą czas oczekiwania.
| Pora roku | Częstotliwość | Wskazówka |
|---|---|---|
| Lato i sezon wzrostu | Zwykle co kilka dni do około 7–9 dni | Podlej po przeschnięciu wierzchniej warstwy, nie wtedy, gdy ziemia jest jeszcze mokra. |
| Zima i okres spowolnienia wzrostu | Zwykle co 10–14 dni lub rzadziej | Kontroluj podłoże, ponieważ przy mniejszej ilości światła woda odparowuje wolniej. |
| Zima przy kaloryferze | Zależnie od tempa wysychania podłoża | Suche powietrze może wymagać częstszej kontroli, ale nie oznacza automatycznie częstszego podlewania. |
Czym i jak podlewać anturium?
Najlepsza będzie miękka woda o temperaturze pokojowej. Możesz użyć wody przefiltrowanej, przegotowanej i ostudzonej albo odstanej w otwartym naczyniu przez około 24 godziny. Twarda woda dostarcza nadmiaru wapnia, który może powodować osady na podłożu i sprzyjać żółknięciu liści. Zimna woda prosto z kranu może z kolei wywołać szok korzeni.
Przy przygotowywaniu wody zwróć uwagę na kilka zasad:
- Woda odstana pozwala ograniczyć wpływ chloru obecnego w wodzie wodociągowej.
- Woda miękka lub filtrowana zmniejsza ryzyko osadów i problemów związanych z nadmiarem wapnia.
- Temperatura pokojowa jest bezpieczniejsza dla korzeni niż woda bardzo zimna.
- Woda deszczowa może być użyta, jeśli została zebrana w czystym miejscu i jest wolna od zanieczyszczeń.
Podlewaj od góry, powoli kierując wodę na podłoże, a nie na liście. Zakończ, gdy niewielka ilość wody wypłynie otworami odpływowymi. Po około 15 minutach wylej wodę z podstawki lub osłonki. Możesz też podlewać od dołu, nalewając wodę do podstawki na kilkanaście minut, ale nadmiar również trzeba usunąć.
Jak rozpoznać przelanie lub przesuszenie?
Nie pozwól, aby anturium stało w wodzie. Stała wilgoć ogranicza dostęp tlenu do korzeni i sprzyja ich gniciu. Szczególnie łatwo o ten problem w ciężkim podłożu, doniczce bez odpływu albo przy podlewaniu według stałego harmonogramu mimo wilgotnej ziemi.
Objawy wskazujące na problemy z ilością wody mogą wyglądać następująco:
- Przelanie objawia się ciemnymi plamami na liściach, wiotkimi łodygami, nieprzyjemnym zapachem podłoża i więdnięciem mimo mokrej ziemi.
- Przesuszenie często powoduje oklapnięcie liści, szybkie wysychanie bryły korzeniowej i brązowienie końcówek.
- Twarda woda może prowadzić do żółknięcia liści oraz powstawania osadu na powierzchni podłoża.
- Zbyt ciężka ziemia zatrzymuje wodę dłużej, więc odstępy między podlewaniami muszą być większe.
Jeśli anturium zostało przelane, wyjmij je z doniczki, usuń mokre podłoże i obejrzyj korzenie. Miękkie, ciemne lub rozpadające się fragmenty odetnij czystym narzędziem. Zdrową część rośliny posadź w świeżym, lekko wilgotnym i przepuszczalnym podłożu, w doniczce z odpływem. Z kolejnym podlewaniem poczekaj, aż jego wierzchnia warstwa ponownie przeschnie.
Najbezpieczniejsza zasada brzmi: sprawdzaj podłoże dotykiem i podlewaj dopiero po jego częściowym przeschnięciu. Dzięki temu anturium otrzyma wodę wtedy, gdy jej potrzebuje, bez ryzyka tworzenia zastoju przy korzeniach.
